Η ρευστότητα… δεν ρέει!

Καταχώρηση 2021/01/15

Μερικές πρακτικές συμβουλές, όπως προκύπτουν από την εμπειρία μου ως χρηματοπιστωτικού συμβούλου επιχειρήσεων. 

Του κ. Ιπποκράτη Χατζηαγγελίδη, επικεφαλής της ομάδος χρηματοπιστωτικών συμβούλων Interaction Finance

Μεγάλο «θόρυβο» δημιούργησε το άρθρο της κας Τζώρτζη, στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ της ΚΥΡΙΑΚΗΣ, με τίτλο «Η ρευστότητα της ΕΚΤ δεν φθάνει στην αγορά». Δεν κομίζει γλαύκα εις Αθήνας η έμπειρη δημοσιογράφος, αφού διαπιστώνει αυτό που από καιρό -δηλαδή, χρόνια τώρα- λέω εγώ και άλλοι συνάδελφοι του χρηματοπιστωτικού χώρου: Το υφιστάμενο σύστημα εμπορικών (δηλαδή μη επενδυτικών/αναπτυξιακών) τραπεζών αδυνατεί να χρηματοδοτήσει την παραγωγή! Λέω την παραγωγή και όχι γενικώς την οικονομία γιατί -αυτό που δεν αναφέρεται στο άρθρο της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ- ότι είναι κυρίως οι παραγωγικές επιχειρήσεις που δεν χρηματοδοτούνται σε αντίθεση με την πλειοψηφία των επιχειρήσεις υπηρεσιών ή εν γένει επιχειρήσεων καθημερινής ροής εισπράξεων.

Αυτό που επίσης δεν αναφέρεται είναι ότι το πρόβλημα δεν έγκειται στις επιχειρήσεις και στην πιστοληπτική τους ικανότητα, αλλά στους εξής παράγοντες:
α.    Στα λανθασμένα τραπεζικά κριτήρια, που αδυνατούν να κρίνουν τις επιχειρήσεις με βάση τις -ασφαλείς- προοπτικές τους, αλλά εμμένουν στα ιστορικά οικονομικά στοιχεία, τα οποία -εκ φύσεως- αδυνατούν να δείξουν τις πραγματικές προοπτικές.
β.    Στην πραγματική αδυναμία της πλειοψηφίας των τραπεζικών στελεχών να επεξεργασθούν σοβαρά αιτήματα χρηματοδοτήσεως. Ποτέ το τραπεζικό μας σύστημα δεν φημίζονταν για την ικανότητά του να αξιολογεί επιχειρήσεις, αλλά, πλέον η κατάσταση είναι χειρότερη από κάθε προηγούμενη. Προφανώς, η -προϊούσα- κεντροποίηση των αποφάσεων (το καταφανώς λανθασμένο μοντέλο EUROBANK που υιοθέτησε μέχρι και η ΕΘΝΙΚΗ επί διοικήσεως Καρατζά) και τα επαναλαμβανόμενα προγράμματα εθελουσίας εξόδου έχουν αποψιλώσει το συστήματος από έμπειρα στελέχη.
γ.    Στην παρανοϊκή γραφειοκρατία που έχει επιβάλλει η Τράπεζα της Ελλάδος, μετατρέποντας την χορήγηση δανείου σε διαδικασία, κυριολεκτικώς, φακελώματος τόσο των επιχειρήσεων όσο -και κυρίως- των επιχειρηματιών! Όμως, τα στοιχεία των επιχειρήσεων υπάρχουν ήδη στο ΓΕΜΗ ενώ τα στοιχεία των επιχειρηματιών απλώς δεν δικαιούται να τα γνωρίζει τόσο η τράπεζά τους όσο και η τράπεζα της Ελλάδος, στο βαθμό που αυτά δεν σχετίζονται με τα δανειακό αίτημα ή που η κατοχή τους παραβιάζει την νομοθεσία περί προστασίας προσωπικών δεδομένων. Επίσης, είναι απαράδεκτο να τίθεται ως προϋπόθεση η φορολογική ή/και η ασφαλιστική ενημερότητα, ιδίως μάλιστα όταν τα δάνεια είναι εγγυημένα με εμπράγματες ασφάλειες.  

Όμως, δεν χρειάζεται να γνωρίζει, κάποιος, τα «τεχνικά» αυτά ζητήματα. Αρκεί η απλή & εύλογη σκέψη ότι η 10ετής κρίση κυριολεκτικώς ξεκαθάρισε την αγορά από μη βιώσιμες ή αδύναμες επιχειρήσεις και όσες επιβίωσαν αξίζει να στηριχθούν ώστε να αναπτυχθούν και η εθνική μας οικονομία να ανακτήσει το χαμένο έδαφος. Αυτός είναι ο μόνος τρόπος για καλοπληρωμένες θέσεις, που ονειρεύεται ο πρωθυπουργός! Αυτός και όχι οι επιδοτήσεις ή οι φαντασιώσεις περί νεοφυών επιχειρήσεων ή περί πράσινης ενέργειας, αμφότερες δραστηριότητες που μειώνουν και δεν προσθέτουν θέσεις εργασίας.

Με ποιο τραπεζικό και, εν γένει, χρηματοπιστωτικό σύστημα θα στηριχθούν αυτές οι επιχειρήσεις το έχουμε πει σε προηγούμενα άρθρα. Όμως, επειδή αυτή η λύση, και όποια παρόμοια, απαιτεί χρόνο που δεν υπάρχει, πρέπει αμέσως η κυβέρνηση να νομοθετήσει ρήτρες «επιτοκιακών κυρώσεων» για όσες τράπεζες δεν διαθέτουν το μεγαλύτερο μέρος του ενεργητικού των χορηγήσεών τους σε χρηματοδότηση επιχειρήσεων. (Νομικό προηγούμενο υπάρχει, με την ΠτΔ της ΤτΕ, επί Παπαδήμου, το 1998, όταν επιχειρήθηκε να ελεγχθεί η πιστωτική επέκταση και οι τράπεζες που υπερέβαιναν το όριο που είχε τεθεί πλήρωναν επιτοκιακό πρόστιμο. Βεβαίως, το μέτρο αυτό είχε αποβεί εις βάρος της παραγωγής επειδή το χαμηλό ύψος του προστίμου ώθησε τις τράπεζες να ρίξουν το βάρος στην λιανική τραπεζική, τα υψηλότατα περιθώρια της οποίας απορροφούσαν το κόστος του προστίμου!)

Οι ρήτρες που πρέπει να νομοθετήσει η κυβέρνηση, ακόμη και αν διαφωνεί η Τράπεζα της Ελλάδος, πρέπει να είναι ισχυρές και ξεκάθαρες: α.    Υψηλά, της τάξεως του 15% πρόστιμα για όσες τράπεζες δεν διαθέτουν τουλάχιστον το 50% των χορηγήσεών τους σε επιχειρήσεις.
β.    Κατανομή τουλάχιστον του 80% των χορηγήσεων αυτών υπέρ μικρομεσαίων επιχειρήσεων.
γ.    Κατανομή τουλάχιστον του 70% των χορηγήσεων προς επιχειρήσεις σε μεταποιητικές επιχειρήσεις, εξαιρουμένης της εστιάσεως.

Καταλαβαίνω ότι τέτοια ριζοσπαστικά μέτρα προκαλούν ανατριχίλα αγανακτήσεως στο οικονομικό επιτελείο της κυβερνήσεως, προεξάρχοντος του αρμοδίου, περί τραπεζών, Υφυπουργού, ο οποίος αντί να κόπτεται μην γίνει bad-bank και χάσουν τα funds τη δουλειά τους, καλά θα έκανε να ασχοληθεί με τα πραγματικά προβλήματα, όπως αυτά που περιγράψαμε. Αν ο κ. Υφυπουργός δεν θέλει ή δεν μπορεί να το αντιληφθεί, μάλλον θα πρέπει να το κάνει ο ίδιος ο Πρωθυπουργός, ο οποίος, είμαι βέβαιος, έχει πληροφορηθεί την δριμεία κριτική που ασκείται στην οικονομική του πολιτική ακόμη και από σχολιαστές φιλικώς προσκείμενους όχι μόνον στη Ν.Δ., αλλά στον ίδιο! Είναι θέμα χρόνου να λήξει η καραντίνα και τότε η κατάσταση στην αγορά θα είναι εκτός ελέγχου. Το φαινόμενο των κλειστών επιχειρήσεων και των πτωχεύσεων θα πάρει τη μορφή χιονοστιβάδας και τότε θα είναι πολύ αργά…


Πρώτη δημοσίευση: https://slpress.gr/ δείτε το πρωτότυπο πατώντας εδώ

 

 

HRStrategy company on FacebookHRStrategy company on Facebook

 Hrstrategy Human Resources Facebook 

  

 HRStrategy company on TwitterHRStrategy company on Twitter

 Hrstrategy Human Resources Twitter

 

 

 

 

HRStrategy company on LinkedinHRStrategy company on Linkedin

Hrstrategy Human Resources Linkedin

 

© 2021 Hrstrategy Human Resources, All rights reserved

Member of the Global Executive Search Network

Cookie Policy

This site uses cookies to store information on your computer.

Do you accept?

UA-131765527-1